خانهء همایش ایرانیان هامبورگ در چنگال ساینتولوگ ها؟ 1

خانهء فرهنگیان همایش واقع در خیابان پستالوتزی با پلاک سی که در «منطقهء بارم بک» هامبورگ واقع است، در نام و به لحاظ قوانین جاری دولت محلی هامبورگ و آلمان کلوپ و انجمنی است، که نسبت به دیگر خانه های فرهنگی ایرانیان از تسهیلات مالی رفاهی بیشتری برخوردار است. به لحاظ قانونی و به لحاظ قوانین و مقررات خاص آلمان برای انجمن های عام المنفعه، این خانه نه تنها از دولت بودجه ای برای گذران امور فرهنگی صنفی خود دریافت می کند، که حتی طبق قوانین آلمان و دولت هامبورگ محق نیز هست، که بودجه ای برای دیگر انجمن ها و خانه های عام المنفعهء ایرانیان را نیز دریافت کرده و میان  آنها تقسیم نماید. این خانه می بایست خانه ای باشد فرهنگی و برای گسترش فرهنگ ایران و ایرانیان و بدون رجحان و زد و بندهای گروهی و فرقه ای می بایست اداره گردد.

اینها بخشی از وظائف و تعاریف این قبیل مراکز فرهنگی در آلمان، حداقل به لحاظ حقوقی و تئوری است، که ما برشمردیم. اینکه این حقوق و وظائف در عمل و به واقع هم مراعات بگردد یا نه، خود نکته ای پیچده است که در وظیفهء مردم و نظارت و کنترل و کار ژورنالیستی عده ای است، که در خود نسبت به ایران و ایرانی، نسبت به فرهنگ و علم مسئولت حس نمایند.

تجارب نشان می دهند، که خانهء همایش، مجمعی با وجود و تاریخی بیش از ده سال در هامبورگ دچار آفتها و نفوذ فردی و گروهی و سیاسی از جمله ساواکیها، شکنجه گران و همچنین جریانهای سیاسی اجتماعی بدنام، وابستگان سفارتی و مذهبی و منفور می گردیده است.

اینبار خانه همایش دستخوش رخنهء افرادی گردیده است، که برای عموم بعنوان ساینتولوگ شناخته شده اند و نیز به تائید هیئت مدیرهء همایش، خود از افراد فعال یک «جریان مافیائی» هستند. اینها هنوز نیز علیرغم تصمیماتی که در مناظره های عمومی اخذ گردید، و نمایندهء ویژهء دولت هامبورگ در امور «زکت ها» و فرقه های ضد انسانی نیز در آنها حضور داشت، به کار و شرکت خویش در مدیریت همایش و انجام امور داخلی، فرهنگی هنری این خانه، به شکل رسمی و غیررسمی ادامه می دهند.

ما از آن دغدغه داریم، که این افراد بنا بر مسئولیت و جایگاهی که دارند، مثلا در مقام آموزگار موزیک با تماس مستقیم و غیرمستقیم خود با نوجوانان و جوانان ایرانی و فارسی زبان، آنها را تحت تاثیرات، تاثیرات منافی با رشد و استقلال شخصیتی قرار دهند. این سرمایه های گزاف ایرانی، این کودکان، نوجوانان و جوانان در خطرند.

هفته ها است که مدیریت و سردبیران ایران آزاد، به همراه همکاران، دوستان و هواداران ایران آزاد و ایرانی آزاد، به مسئولین و هیئت مدیرهء همایش هشدار داده و می دهند. ما به هیئت مدیره همایش نامه های کتبی نوشته ایم، هم به زبان فارسی و هم به زبان آلمانی. و از آنها خواستار گردیدیم که تا دهم ماه جولای دو هزار و هفت میلادی به نامه های ما پاسخی کتبی داده و در ازای اعلان خطراتی و مشکلاتی که ما از ناحیهء این ساینتولوگ ها پیش بینی می کنیم و در نامه های خود به تفصیل برای هیئت مدیرهء همایش بازگو کرده ایم، موضع خود را بطور کتبی اعلان نمایند. امروز بیستم جولای است، ده روز از اتمام این مهلت می گذرد و ما هنوز از هیئت مدیره خانهء همایش ایرانیان هامبورگ جوابی دریافت نکرده ایم. این آقایان هنوز هم خوابیده اند؟ و یا این مشکل، این فاجعه و ابعاد آن را هنوز درک نکرده اند؟ این مسئولین باید به مردم و ایرانیان و خانواده ها و پدر و مادرهائی که نگران رشد، شخصیت و آینده فرزندان خویش هستند پاسخگو باشند!

ما گردانندگان و دوستداران ایران آزاد به وظائف اخلاقی انسانی اجتماعی سیاسی خویش واقفیم و ماههااست که هشدار می دهیم. اما کجاست این گوش شنوا!؟

منبع :http://www.iran-azad.de/